24 grudnia 1915 awansowany na starszego żołnierza. We wrześniu 1916 wykazany w Domu Rekonwalescentów w Kamieńsku, skąd 30 września odszedł do szpitala w Piszczanach. 27 października 1916 przybył do Budapesztu, skąd 14 listopada został odesłany do 4 pp w Baranowiczach. 5 kwietnia 1917 został wymieniony we wniosku o odznaczenie austriackim Krzyżem Wojskowym Karola. Awansował na plutonowego. We wrześniu 1917, po kryzysie przysięgowym, został wcielony do armii austro-węgierskiej i wysłany na front włoski.
Po zakończeniu I wojny światowej wrócił do Libiąża i podjął pracę w kopalini Janina. Następnie walczył na wojnie z Ukraińcami i wojnie z bolszewikami. Dostał się do niewoli bolszewickiej, z której uciekł. Po zawieszeniu broni został bezterminowo urlopowany z wojska. Wyjechał na Górny Śląsk, gdzie pracował w kopalni.
18 lipca 1923 powiesił się w lasach Jaworznickiego Gwarectwa Węglowego koło Wysokiego Brzegu i został pochowany na cmentarzu w Jaworznie. Był kawalerem, dzieci nie miał.
28 września 1936 Jan Dworniczek odebrał Order Virtuti Militari nadany bratu Franciszkowi wraz z legitymacją.