Red teamy przeprowadzają zaplanowane ataki, nie informując wcześniej obrońców o zastosowanych taktykach. Odróżnia to red teaming od oceny podatności i testów penetracyjnych, które ograniczają się do wskazania słabości i oszacowania związanego z nimi ryzyka. Red teaming opiera się na interakcji między atakującymi a broniącymi i dzięki temu służy również szkoleniu zespołów bezpieczeństwa oraz doskonaleniu ich zdolności wykrywania i reagowania.
Celem jest wierne odwzorowanie sposobu działania rzeczywistego przeciwnika – podejście to określa się jako emulację przeciwnika (ang. adversary emulation). Pomocna jest przy tym baza wiedzy MITRE ATT&CK, katalog stosowanych przez napastników taktyk, technik i procedur.
Blue team Blue team (ang. „niebieski zespół”) to grupa odpowiedzialna za obronę systemów teleinformatycznych organizacji i utrzymanie stanu ich zabezpieczeń wobec grupy symulowanych napastników, czyli red teamu. Blue team broni się przed atakami rzeczywistymi lub symulowanymi przez dłuższy czas, w reprezentatywnym kontekście operacyjnym i zgodnie z regułami ustalonymi oraz nadzorowanymi przy udziale neutralnej grupy sędziującej.