Po wybuchu II wojny światowej, we wrześniu 1939 r. został ewakuowany do Stanisławowa, gdzie do końca 1941 r. pracował w Zarządzie Dróg Państwowych jako starszy inżynier, inspektor. W okresie okupacji niemieckiej do 1945 r. pracował jako starszy drogomistrz w Kałuszu, i urzędnik techniczny w Zarządach Drogowych w Sandomierzu i Nowym Sączu.
Po wojnie, w lipcu 1945 r., podjął pracę w Hucie Zabrze na stanowisku szefa Biura Technicznego, w skład którego wchodził Dział Inwestycji Huty (był stałym konsultantem Biura Konstrukcyjnego Huty Zabrze w zakresie projektowania i wykonawstwa konstrukcji stalowych i urządzeń transportowych). Od 1948 r. pracował w Dąbrowskich Zakładach Hutniczych w Biurze Konstrukcyjnym Działu Inwestycyjnego, następnie w Biurze Projektowym BUPROHUT w Zabrzu i Gliwicach jako główny projektant Działu Budowli (do 1952 r.).