pod nieobecność kasztelana obroną grodu dowodził wojski (tribunus castri). W 1368 r. Siemowit III utworzył urząd starosty gostynińskiego. W czasie istnienia grodu gostynińskiego na „Łysej Górze” udokumentowana jest ponadto działalność chorążego, kanclerza, podczaszego, podkomorzego, podsędka, podstolego, rządcy i sędziego. Gród był też miejscem wystawiania dokumentów książęcych.
Po 1370 r. Siemowit III rozpoczął budowę nowego zamku (Novum Castrum) na sztucznie umocnionym wzgórzu leżącym ok. 1,3 km na południowy wschód od dotychczasowego grodu. W dokumencie z 1380 r. dawny gród jest już określony jako castrum antiquum – „stary gród”. W 1382 r. Siemowit IV nadał Gostyninowi prawo chełmińskie; osada podgrodowa przeniosła się na prawy brzeg Skrwy, tworząc tam „Nowe Miasto” (Nova Civitas) ok. pół kilometra na wschód od zamku i ok. 1,5 km od starego grodu. mały|Widok na kopiec grodziska od strony zachodniej.