Nasiona rozprzestrzeniane są przez ptaki wodno-błotne, także w trakcie migracji. Potwierdzono obecność nasion w ptasich odchodach, skąd pozyskane – kiełkowały. W doświadczeniach diaspory poddane skaryfikacji poprzez uszkadzanie zewnętrznych warstw i działanie kwasów, symulujące przejście przez przewód pokarmowy zwierząt, kiełkowały znacznie skuteczniej niżeli niepoddane takim zabiegom. Kiełkowaniu sprzyja też nieznaczne zasolenie w zakresie 5–10 g/l. Przy zasoleniu sięgającym 15 g/l kiełkowanie już nie następuje, osłabione jest też przy braku soli. Diaspory rozprzestrzeniane są także wodą i przez ludzi. Nasiona są mrozoodporne, ale nie tworzą trwałego banku nasion.
Siedlisko i interakcje międzygatunkowe thumb|Kotula wronogolistna na wybrzeżu Australii Rośliny tego gatunku rosną zwykle tworząc mniej lub bardziej rozległe płaty na brzegach wód słonawych i słodkich, często w estuariach rzek, czasem na mokradłach śródlądowych. Dobrze znoszą okresowe zalewanie siedlisk, zwłaszcza w okresie zimy i wiosny. Występuje zarówno w siedliskach naturalnych, jak i antropogenicznych – na pastwiskach i polach uprawnych. Występuje w strefach mrozoodporności z zakresu 6–9.