Centralny obszar podmokły otoczony jest mulistymi równiami pływowymi i dobrze rozwiniętymi namorzynami, natomiast z Oceanem Atlantyckim łączy go wąska, wcinająca się wgłąb lądu zatoka o długości ok. 2 km i szerokości od 200 do 500 m, która stanowi jedną z największych zatok tego typu na Karaibach. Namorzyny mają zdolność efektywnego pochłaniania dwutlenku węgla, pełnią również rolę naturalnego falochronu chroniącego wybrzeże wyspy w tym miejscu, spowalniającego prędkość wody, dzięki czemu zamuleniu ulega laguna, a nie pobliskie rafy koralowe. Równie pływowe połączone są suchymi korytami rzecznymi, zwanymi w języku papiamento rooi. Rooi wypełniają się wodą jedynie po ulewnych opadach deszczu, jednak ich zacienione odcinki mogą zatrzymywać wodę przez dłuższy czas. Ze względu na swoją żyzną glebę i płytko położone wody gruntowe stanowią obszary występowania drzew owocowych.
Obszar Spaans Lagoen między miejscowościami Balashi i Pos Chiquito przecinają cztery mosty – dwa drogowe oraz jeden pieszy i jeden rurociągowy. Jedna z przepraw została wybudowana w 2016 roku, co skutkowało usunięciem ok. 60 m² namorzynów po obu stronach laguny;