Chłodnia kominowa EC1 w Łodzi – zabytkowa chłodnia kominowa dawnej Elektrowni Łódzkiej, wzniesiona w latach 1929–1930. Chłodnia, o wysokości około 40 metrów, jest częścią Centrum Nauki i Techniki EC1 w Łodzi i pełni funkcje edukacyjne, ekspozycyjne oraz widokowe. Pierwotnie była elementem infrastruktury technologicznej elektrowni i służyła do chłodzenia wody wykorzystywanej w procesie produkcji energii elektrycznej. Obecnie jest charakterystycznym elementem architektury kompleksu EC1 Łódź – Miasto Kultury.
Historia Chłodnia stanowiła część tzw. Nowej Centrali, obejmującej m.in. kotłownię, pompownię, maszynownię i rozdzielnię. Budowa Nowej Centrali rozpoczęła się w lutym 1929 roku, a w lipcu 1930 roku uruchomiono w niej pierwszy turbozespół. Chłodnia, o wysokości około 40 metrów, została usytuowana ponad budynkami kotłowni, pompowni i nastawni i stała się jednym z charakterystycznych elementów kompleksu. Chłodnia służyła do chłodzenia wody wykorzystywanej w procesie technologicznym elektrowni. W obiegu chłodniczym następowało oddawanie ciepła do atmosfery, co umożliwiało ponowne wykorzystanie wody w procesie produkcji energii.