под. общ. ред. Б. М. Кирикова, Санкт-Петербург 1996. c. 28-29. W tym samym czasie został mianowany architektem zakładu dla psychicznie chorych w Udzielnej pod PetersburgiemБарановский Г. В. Юбилейный сборник сведений о деятельности бывших воспитанников Института гражданских инженеров (Строительного училища) 1842—1892. СПб 1893, c. 18-19. Rzeczywisty tajny radca, od 1889 był architektem w zarządzie miejskim Petersburga. Jednocześnie pełnił również funkcję architekta kilku szpitali miejskich – w tym szpitali Obuchowskiego, Piotra i Pawła oraz Pantelejmonowskiego. Według jego projektów wybudowano szereg kompleksów przemysłowych i budynków szpitalnych. Najbardziej znany ze swoich projektów systemów metra w Petersburgu i Moskwie. Na początku XX wieku odszedł ze służby państwowej i zajął się działalnością gospodarczą, był przedstawicielem rosyjskiego koncernu zbrojeniowego Vickers, Synowie i Maxim Ltd., wiceprezesem Rosyjskiego Towarzystwa Telegrafów Bezprzewodowych i Telefonów oraz założycielem i dyrektorem zarządu rosyjskich Zakładów ArtyleriБулатов В. В. Иностранный предпринимательский капитал в военной промышленности России: «Группа Виккерс» и русское акционерное общество артиллерийских заводов, 1912—1918 гг : диссертация. Волгоград, 2000. c. 251i.