Jego zainteresowania ewoluowały od impresjonizmu przez postimpresjonizm i fowizm aż po kubizm, co świadczyło o wyjątkowo nowatorskim jak na jego epokę guście.
Szczukin nie ograniczał się do gromadzenia dzieł dla siebie, lecz udostępniał swoją moskiewską rezydencję publiczności, umożliwiając oglądanie europejskiej sztuki nowoczesnej także młodym artystom. Jego dom w Moskwie przy ulicy Bolszoj Znamenski () stał się ważnym miejscem spotkań artystycznych i odegrał istotną rolę w rozwoju rosyjskiej awangardy.
Życie osobiste Szczukina naznaczone było tragicznymi wydarzeniami, w tym śmiercią jego żony oraz samobójstwami kilku członków najbliższej rodziny. Po rewolucji rosyjskiej jego kolekcja została znacjonalizowana w 1918 roku, a sam Szczukin opuścił Rosję i ostatecznie osiadł we Francji. Po śmierci kolekcjonera w Paryżu 10 stycznia 1936 jego zbiory, wcześniej przechodzące przez różne instytucje radzieckie, zostały w 1948 roku podzielone między Ermitaż w Petersburgu i Muzeum Puszkina w Moskwie. Szczukin uznawany jest za jednego z wizjonerów kolekcjonerstwa XX wieku, a jego wybory artystyczne odegrały znaczącą rolę zarówno w popularyzacji francuskiego modernizmu w Rosji, jak i w kształtowaniu historii sztuki nowoczesnej.
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie Kategoria:Rosyjscy kolekcjonerzy sztuki Kategoria:Rosyjscy przedsiębiorcy Kategoria:Urodzeni w 1854 Kategoria:Zmarli w 1936