na piśmie Kostki z 8 stycznia 1977 roku, w którym wspominał pomoc udzielaną mu przez rodzinę Bochenków.

Pomprowicz odnotował również, że podczas rewizji przeprowadzanych przez Gestapo w domu i warsztacie zachowywała opanowanie, mimo stałego zagrożenia zdekonspirowaniem prowadzonej tam działalności.

Dom „Michałów” Dom Ludwiki i Stanisława Bochenków był w środowisku konspiracyjnym określany jako dom „Michałów”. Znajdował się przy głównej szosie Jasło–Krosno, w sąsiedztwie niemieckiego lotniska w Moderówce oraz Szkoły Straży Przemysłowej dla Ukraińców.

Korzystali z niego członkowie Podkarpackiego Ośrodka Kedywu i Kedywu Podokręgu AK Rzeszów, m.in. Franciszek Płonka ps. „Kubacki”, Zenon Sobota ps. „Korczak”, Zbigniew Cerkowniak ps. „Boruta” oraz Stanisław Kostka ps. „Dąbrowa”. W domu przebywali również żołnierze i oficerowie Inspektoratu AK Jasło, m.in. Jan Walczyński ps. „Buk”, Antoni Holik ps. „Gazda” i Józef Modrzejewski ps. „Lis”.

Dom pełnił funkcję miejsca schronienia, stałej skrzynki kontaktowej Inspektoratu AK Jasło, punktu przyjmowania kurierów i poczty konspiracyjnej oraz okresowej kwatery osób poszukiwanych przez Gestapo.