W fazie wykrywania radar lub inne sensory wykrywają nadlatujący pocisk i rozpoczynają śledzenie jego toru lotu. Na podstawie kolejnych pomiarów położenia możliwe jest obliczenie przewidywanego punktu upadku pocisku (ang. point of impact, POI), a w systemach przeznaczonych również do lokalizacji źródła ostrzału – także punktu wystrzelenia (ang. point of origin, POO).
Informacja o przewidywanym punkcie upadku może być wykorzystywana do automatycznego ostrzegania personelu znajdującego się w zagrożonej części chronionego obszaru. W amerykańskim systemie RAM Warn dane z radarów są przekazywane do elementu dowodzenia, który na ich podstawie określa zagrożony obszar i uruchamia odpowiednie urządzenia alarmowe.
W systemach wyposażonych w funkcję przechwytywania dane o celu są przekazywane do efektora, którego zadaniem jest zniszczenie lub unieszkodliwienie pocisku przed jego uderzeniem w chroniony obszar. W zależności od konstrukcji systemu efektorem może być uzbrojenie artyleryjskie, pocisk kierowany albo broń energii skierowanej.