Katarzyna Buczek podaje, że w 1815 został profesorem chemii i mineralogii.

Działalność w Krzemieńcu Od 1815 Zienowicz prowadził wykłady mineralogii, które kontynuował do likwidacji Liceum. Korzystał z podręcznika Feliksa Drzewińskiego oraz prac Abrahama Gottloba Wernera, Alexandre'a Brongniarta, André-Jeana-François-Marie Brochanta de Villiers, Jönsa Jacoba Berzeliusa i Renégo Justa Haüyego. Omawiał właściwości minerałów i systematykę Wernera oraz Haüyego, ze szczególnym uwzględnieniem oryktognozji. W części poświęconej geognozji wykładał między innymi podstawy stratygrafii Wernera. Program pozostawał bliski programowi mineralogii Uniwersytetu Wileńskiego, lecz został dostosowany do mniejszej liczby godzin oraz poziomu uczniów.

Istotną częścią jego działalności było uporządkowanie zbiorów mineralogicznych szkoły. Po objęciu profesury w 1815 doprowadził do przystosowania pomieszczenia na pracownię mineralogiczną. Podczas wakacji w 1821 i 1822 wraz z pomocnikiem Janem Jasińskim oraz kilkoma uczniami przeprowadził inwentaryzację kolekcji. Jej rezultatem były Katalog gabinetu minerałów licealnych i Katalog gabinetu minerałów zbywających czyli duplikatów. Według Buczek katalogi obejmowały łącznie 12 194 eksponaty, podzielone na cztery klasy zgodnie z systemem Wernera;