Liczba ta najprawdopodobniej odnosiła się jedynie do pierwszego rocznika, ponieważ od 1862 redakcja informowała o trudnościach finansowych.
W 1862 jako wydawczyni figurowała Aniela Zawadzka, a druk wykonywał Kornel Piller. W 1866 redaktorem odpowiedzialnym był Stanisław Nowiński, wydawcą Władysław Zawadzki, zaś druk powierzono zakładowi M.F. Poremby.
Profil i zawartość „Przyjaciel Dzieci” był adresowany przede wszystkim do dzieci szkolnych w wieku około 9-14 lat, niezależnie od ich pochodzenia społecznego. Kolasa określa profil pisma jako konserwatywny, skoncentrowany na edukacji i przekazywaniu tradycyjnie rozumianych zasad moralnych. W programie widoczne były inspiracje Klementyną z Tańskich Hoffmanową i jej „Rozrywkami dla Dzieci”. Zapowiedź programowa obejmowała opowiadania, wiadomości geograficzne, dzieje Polski, żywoty świętych i biografie znanych postaci, a celem wychowawczym miało być przygotowywanie czytelników do tego, by stali się „użytecznymi ojczyźnie”.