Założenia System ten opiera się na podziale legislatywy na dwie części (zazwyczaj w formie bikameralizmu). Według Steffena Ganghofa minimalne warunki zaistnienia systemu semiparlamentarnego są następujące: ani głowa państwa ani szef rządu nie są wybierani w bezpośrednich wyborach powszechnych, parlament składa się z dwóch części, z których każda wybierana jest w wyborach powszechnych a przetrwanie rządu jest zależne od poparcia (zaufania) jedynie jednej z izb parlamentu, podczas gdy druga izba nie ma na to wpływu.
Zdaniem Ganghofa w idealnym systemie izba wyższa powinna mieć absolutne prawo weta wobec wszystkich aktów prawnych uchwalanych przez izbę niższą, poza budżetowymi (autor uznaje weto w sprawie budżetu jako de facto rodzaj wotum nieufności). Obie izby powinny dysponować równą legitymizacją, aby zapewnić izbie wyższej realne uprawnienie do użycia weta. Izba wyższa powinna cechować się wysoką reprezentatywnością i być wybierana w wysoce proporcjonalnych wyborach. Izba niższa ma prawo rozwiązać obie izby parlamentu, ale nie musi dysponować absolutnym prawem weta ustawodawczego podobnym do tego izby wyższej. System dąży do zwiększenia reprezentatywności i proporcjonalności izby wyższej i większościowego charakteru izby niższej.