Świątynię wyremontowano w latach 2014–2015.
Kościół klasztorny Głównym budynkiem kompleksu jest ceglany, romańsko-gotycki kościół klasztorny, datowany na lata 1225–1325. Ma formę trójnawowej bazyliki z transeptem. Nad skrzyżowaniem naw wznosi się sygnaturka z lat 20. XX wieku, zawieszone są w niej dwa dzwony z lat 1492 i 1925.
Krucyfiks na belce tęczowej pochodzi z lat 1300–1350 i jest starszy niż ustawione po jego bokach figury świętych Marii i Jana Ewangelisty. Przy północnej ścianie prezbiterium znajduje się relikwiarz z 1325 roku, a po przeciwnej stronie znajduje się krzesło celebransa z podobnego okresu. Sklepienie w nawie głównej zdobią XIV-wieczne polichromie. Przy filarach nawy głównej ustawione są drewniane figury: Świętej Anny Samotrzeciej z ok. 1500 roku i pietà z lat 1520–1530. Na balustradzie empory organowej znajdują się XVI-wieczne reliefy przedstawiające Chrystusa w otoczeniu dwunastu apostołów. Ambona pochodzi z około 1580 roku, a chrzcielnica – z 1704 roku. Ławki i żyrandole pochodzą z lat 2014–2015. Witraże przy organach zostały wykonane w 2015 roku przez .