Możliwe, że doszło również do wylewu z jeziora polodowcowego. Rzecznik stwierdził, że w rzece doszło do lawiny po trzęsieniu ziemi, co spowodowało powódź.
Analiza długookresowych fal sejsmicznych przeprowadzona przez United States Geological Survey wykazała jednak, że były one zgodne z osunięciem, a nie z trzęsieniem ziemi. Zdarzenie to osiągnęło magnitudę 5,2 w skali Richtera, wystąpiło o godzinie 02:52 UTC (8:37 czasu nepalskiego, 10:52 czasu chińskiego, 4:52 czasu polskiego), a jego epicentrum znajdowało się na północ od Langtang Lirung w Parku Narodowym Langtang. Skala i prędkość powodzi były tak ogromne, że według wiodącej hipotezy geomorfologów odłamana część lodowca spadła z wysokości kilkuset metrów, a sam impet uderzenia stopił lód, powodując wstępną powódź i przemieszczenie się wody w dół.
Niemal natychmiast po wykryciu fal sejsmicznych pojawiły się oznaki gwałtownego przepływu wody. Połączenie tych dwóch niemal jednoczesnych sygnałów oraz analiza pierwszych zdjęć satelitarnych doprowadziły badaczy do wniosku, że przyczyną powodzi mogła być lawina lodowa – fragment lodowca o szerokości około 600 m, który runął z wysokości 1200 m w miejscu oddalonym o około 60 km na północ od Katmandu.