Po wybuchu I wojny światowej część mieszkańców władze carskie przymusowo wysiedliły w głąb Rosji. Wg spisu powszechnego z roku 1921 tylko 58 na 166 mieszkańców wsi wskazała wyznanie ewangelicko-augsburskie. W marcu 1924 osadę nawiedziła katastrofalna powódź zatorowa, niszcząc większość pól uprawnychCyryl Kolago, Od ujścia Wilanówki do ujścia Narwi, [w:] Z biegiem Wisły. Przewodnik geologiczno-krajoznawczy, Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa 1967, s. 311–348.. W lipcu 1944 ludność pochodzenia niemieckiego z Kępy Kiełpińskiej otrzymała nakaz ewakuacji i wyjechała w głąb RzeszyEwa Pustoła-Kozłowska, Marek Konopka, Kazimierz Pacuski, Pola Urbaniak, Dawne Łomianki. Historia, ludzie, zabytki, Wydawnictwo Drograf, Łomianki 2005..
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa warszawskiego.
Według staniu na dzień 31 grudnia 2008 roku sołectwo posiada powierzchnię 282,5 ha i 70 mieszkańców.
We wsi przy ul. 6 Pułku Piechoty położony jest cmentarz ewangelicki, na którym najstarszy zachowany nagrobek pochodzi z 1895. W wyniku wykupu działek cmentarz ten znalazł się na prywatnym terenie, wobec czego nie jest dostępny dla odwiedzających.