Po zmianie składu jury konkursu, przyjęto projekt Isambarda Kingdom Brunela, znanego brytyjskiego architekta, konstruktora i inżyniera. Zamieszki w mieście w roku 1831 na pięć lat zatrzymały pracę nad mostem, obniżając zaufanie do atrakcyjności handlowej miasta i tym samym opłacalności budowy mostu. Prace rozpoczęto dopiero w roku 1836.

Budowa Prace rozpoczęto ponownie w roku 1836 i dopiero wtedy okazało się, że kapitał ze spadku Vicka, jak również profity z inwestycji były daleko niewystarczające. Do roku 1843 wybudowano kamienne wsporniki, ale fundusze wyczerpały się. Konstrukcje metalowe sprzedano do roku 1851 i wykorzystano przy budowie zaprojektowanych przez Brunela Royal Albert Bridge na linii kolejowej między Plymouth a Saltash.

Brunel zmarł w roku 1859 nie ujrzawszy mostu w końcowej postaci. Jego koledzy ze Związku Inżynierów Budownictwa (Institution of Civil Engineers ICE) zdecydowali, że budowa mostu zostanie dokończona w hołdzie wielkiemu inżynierowi i zaczęli zbierać nowe środki. W roku 1860 zburzono most zwodzony Hungerford Bridge na Tamizie, wykonany przez Brunela;