Lepnica czerwona, bniec czerwony (Silene dioica (L.) Clairv.) – gatunek rośliny z rodziny goździkowatych. Występuje na większości obszaru Europy i w Afryce Północnej (Maroko). W Polsce pospolity, w górach sięga ok. 1600 m n.p.m. w Sudetach i ponad 2000 m n.p.m. w Tatrach.
Morfologia thumb|left|Kwiaty thumb|left|Owoc z nasionami Pokrój Roślina zielna o wysokości od ok. 30 do 80 cm, rzadko do 100 cm. Łodyga zwykle pojedyncza. Roślina pokryta jest miękkimi włoskami, długimi zwłaszcza w dolnej części i w obrębie kwiatostanu. W górnej części pędu obecne są także włoski gruczołowate. Liście Odziomkowe zebrane w rozetę przyziemną, jajowatołopatkowate, zaostrzone, z blaszką zwężającą się w długi ogonek. Osiągają od 3 do 12 cm długości. Górne liście są siedzące, nieco krótsze – do 10 cm długości. Kwiaty Zebrane w dwuramienną wierzchotkę. Podsadki i przysadki są lancetowate, owłosione, zielone i często też purpurowo nabiegłe. Kwiaty osadzone są na krótkich, owłosionych szypułkach. Kielich jest walcowaty i 10-nerwowy w kwiatach męskich oraz jajowaty i 20–25-nerwowy w kwiatach żeńskich. Kielich jest owłosiony, długości od 1 do 1,4 cm, z ząbkami do 3 mm długości. Płatki korony są czerwone, rzadko białe, odwrotnie jajowate, głęboko wcięte, długości do 2,5 cm.