Hera ( Hēra, ) – w mitologii greckiej trzecia córka Kronosa i Rei, żona Zeusa.
Według niektórych źródeł była trzecią małżonką władcy bogów, po Metydzie (Metis) i Temidzie. Była również królową Olimpu, boginią niebios i płodności, patronką macierzyństwa, opiekunką małżeństwa, piękna i rodziny, a także siostrą Zeusa.
Jej odpowiednikiem w mitologii rzymskiej jest Junona.
W mitologii Greków Jako miejsce narodzin Hery mity podają Argos lub wyspę Samos. Podobnie jak jej siostry i bracia (z wyjątkiem Zeusa) została połknięta przez Kronosa. Uwolnił ją Zeus, nakłaniając Reję do podania Kronosowi środka wymiotnego. Reja w czasie wojny Zeusa z tytanami powierzyła Herę opiece Okeanosa i Tethys lub według innych wersji wychowywały ją Hory, heros Temenos lub córki Asteriona. Zeus odszukał ją w Knossos na Krecie lub na Górze Tornaks. Zalecał się do niej początkowo bez powodzenia. Przybrał więc postać zziębniętej kukułki, którą Hera rozgrzewała w dłoniach. Wtedy Zeus wrócił do swej postaci i zmusił Herę, by go poślubiła. Istnieje kilka wersji mówiących o miejscu zaślubin Zeusa i Hery: w ogrodzie Hesperyd na wierzchołku góry Ida we Frygii na Eubei, gdzie wylądowali w drodze z Krety. Wszyscy bogowie przybyli na ślub z podarkami.