To wydarzenie zostało także wykorzystane w grze komputerowej Call of Duty: Black Ops.
Gospodarka W mieście rozwinął się przemysł maszynowy, drzewny oraz materiałów budowlanych.
Transport Do Workuty nie prowadzi żadna droga. Komunikację z resztą kraju zapewnia stacja kolejowa i port lotniczy. Szosa asfaltowa kończy się w Uchcie, 800 km od Workuty. 500 km pokonuje się drogą nieformalną, używaną przez samochody, ale nienaniesioną na mapę. Ostatnie trzysta kilometrów dojeżdża się do miasta bezdrożami, wzdłuż nasypu kolejowego.
Przypisy
Bibliografia Flisiński, Wacław Stefan: Od łagrów Komi do winnic Italii, Wydawnictwo Lubelskie Lublin 1992 Grzywacz, Bernard: Krąg Workuty, Archiwum Wschodnie Warszawa 2004 Jendroszczyk, Piotr: Workuta – miasto na planie czaszki, Rzeczpospolita, 1 lutego 1999, [w:] Kapuściński, Ryszard: Imperium, Czytelnik Warszawa 2008 Kuklewicz, Barbara Anna: Workuta – Golgota Syberii, Sejny 2008
Pietkiewicz, Tadeusz: Ju-651. Więzień łagrów Workuty, Norbertinum Lublin 2011, . Smalewski, Jan Stanisław: Wyrok Workuta. Wywiad-rzeka z zesłańcem na Workutę Józefem Wojciechowskim, Instytut Pamięci Narodowej Wrocław 2007 Смирнов, М.Б.: Система исправительно-трудовых лагерей в СССР 1928-1960, Memoriał/Zwenia Moskwa 1998, 600 s.