Po likwidacji piechoty wybranieckiej w 1726, łan wybraniecki w Obrowie był opustoszały.
W 1789 tenutariuszem Obrowa był Kazimierz Myszkowski starosta kiełczygłowski, podczaszy ostrzeszowski. Myszkowski dzierżawił również łan wybraniecki w Kiełczygłowie, zaś łan wybraniecki w Obrowie posiadał Michał Wiśniewski, na podstawie przywileju od króla Stanisława Augusta wystawionego 21 grudnia 1767 w WarszawieLustracja dóbr królewskich województw wielkopolskich i kujawskich 1789, cześć II, Towarzystwo Naukowe w Toruniu Fontes 81, Toruń 2007, s.124. Po śmierci Michała w 1800 wybraniectwo zwane wówczas sołectwem dzierżył jego syn Wojciech Wiśniewski. W 1827 Obrów była osadą rządową w ekonomii pajęckiej, było w niej 40 zagród i 280 mieszkańcówTabella miast, wsi, osad Królestwa Polskiego z 1827, cz.2, Warszawa 1827 s.55. Od 1859 weszła w skład dóbr rządowych Kiełczygłów. Wieś administracyjnie należała do gminy Kiełczygłów w powiecie radomskim w obwodzie piotrkowskim, w województwie kaliskim, od roku 1867 do powiatu wieluńskiego w guberni kaliskiej. W 1885 w południowej części wsi niedaleko drogi do Dryganku wybudowano wiatrak, który oprócz żaren do mielenia mąki wyposażony był w jagielnik.