W 1402 wieś Górsko wraz z innymi 17 wsiami zapłaciły kary z powodu niestawienia się na zebranie opolne w Wilkowie Polskim w celu rozgraniczenia okolicznych wsi. W 1417 wieś należała do opola przemęckiego będącego reliktem przedpaństwowej wspólnoty rodowo-terytorialnej o nazwie opole, które stały się w średniowieczu podokręgami kasztelanii. Miejscowość była początkowo własnością książęcą, a następnie stała się uposażeniem opactwa cystersów w Wieleniu-Przemęcie. W 1530 leżała w powiecie kościańskim Korony Królestwa Polskiego. W 1563 miejscowość należała do parafii Przemęt.

W 1426 Wojciech Olbracht Kromnow wraz z Ottonem Awstaczem, synem swej żony z pierwszego małżeństwa oznajmili, że Katarzyna żona Wojciecha i matka Ottona, podarowała klasztorowi cystersów w Wieleniu 80 grzywien szer. groszy ze swej ojcowizny w intencji za swego męża i syna, a w zamian klasztor oddał w dożywocie Wojciechowi i jego żonie wieś Górsko. Wojciech oraz Katarzyna zobowiązali się do utrzymywania wiejskiego kapłana, którego wyznaczy klasztor oraz do wypełniania służby wojskowej ze wsi Górsko na koszt klasztoru, jeśli klasztor nie będzie od niej wolny.