W 1418 toczy się kolejny spór sądowy opata paradyskiego, który był właścicielem Gralewa i Miłostowa, oraz szlachcicami Piotr Urbanowskim z Lewic, Tyfanem i Bietką z Tuczępów o 13 kopców granicznych między Miłostowem, Lewicami i Gralewem, a także o młyny na rzece Kamionka. W wyniku tego sporu opole zobowiązano do ustalenia granice między tymi dziedzinami.
W 1425 Dobrogost Koleński z Prusimia oznajmił, że opat z Paradyża dał mu dożywotnio połowę dochodów ze wsi Gralewo, Miłostowa i Przeradza pod warunkiem obrony dóbr klasztornych i ponoszenia połowy nakładów tam, gdzie pobiera te dochody. Zobowiązał się również, że tych uprawnień nie odstąpi innej osobie oraz, że nie przyjmie od króla pozwolenia, aby po śmierci jego synowie mogli dziedziczyć te dochody. W 1435 opat z Paradyża dał Dobrogostowi Koleńskiemu w dożywotnie użytkowanie połowę Gralewa i Miłostowa, a Dobrogost zobowiązał się, że po swej śmierci te nabytki odda klasztorowi.