W 1331 Jarosław z Iwna brał udział w bitwie pod Koninem oraz bitwie pod Płowcami w czasie wojny polsko-krzyżackiej. W 1334 jako kasztelan poznański wziął udział w rokowaniach z Krzyżakami w Krakowie przywieszając swoją pieczęć do dokumentu pokojowego przedłużającego pokój z zakonem. W 1335 wraz z innymi panami w imieniu króla polskiego Kazimierza III Wielkiego prowadził rokowania we Frankfurcie nad Odrą oraz w Königsbergu w Nowej Marchii (obecnie to Chojna) w sprawie planowanego małżeństwa córki królewskiej Elżbiety z Ludwikiem Wittelsbachem. W 1343 Jarosław z Iwna jako wojewoda poznański przywiesił swoją pieczęć na dokumencie pokoju kaliskiego z Krzyżakami.

Z Iwna pochodziło wielu sławnych średniowiecznych notabli. W 1352 odnotowano Dzierżka z Iwna współuczestnika konfederacji szlachty wielkopolskiej pod dowództwem Macieja Borkowica.

W latach 1373-1399 oraz w 1400 wspomniany został Domarat z Iwna herbu Grzymała. Był w latach 1377-1383 starostą generalnym Wielkopolski w latach 1382-1399 kasztelanem poznańskim, w latach 1388-1397 asesorrem sądowym w Poznaniu i Kościanie. Posłował do papieża w Awinionie. Uczestnik wojny Grzymalitów z Nałęczami oraz w 1390 świadek hołdu Warcisława IV księcia wołogojsko-słupskiego.