W 1488 roku, po przejęciu Głogowa przez Macieja Korwina w zamku znalazł schronienie Jan II Żagański, ostatni książę głogowsko-żagański z dynastii piastowskiej. Zamek ponownie zniszczono w XVII wieku, podczas wojny trzydziestoletniej – 12 września 1642 spalony przez wojska austriackie, a następnie zniszczony przez wojska szwedzkie. Nie odbudowano go. W 1744 roku właścicielem ruin stał się Chrystian von Busse, który w roku 1750 wzniósł tu świątynię ewangelicką. W 1884 roku obok budowli dobudowano neogotycką, wolno stojącą wieżę. W 1903 roku budynek odrestaurowano. Podczas II wojny światowej zabudowania ponownie zniszczone i nie odbudowane. Pomieszczenie na parterze budowli służyło jako kaplica grzebalna miejscowej szlachty. W budynku zachowały się w nich sale o gotyckich sklepieniach.
inne zabytki: eklektyczny pałac (j. ) z XIX w. Od frontu ganek, nad nim trójkątny szczyt szeroki u podstawy na pięć okien (boczne okrągłe), powyżej płaskorzeźba przedstawiająca Słońce i oculuss. W zwieńczeniu szczytu herb szlachecki von Mueffling z koroną freiherra (niem. wolnego pana). Obiekt położony jest w okolicy zboru. Obecnie jest to budynek mieszkalny. Zachowały się także dwa pawilony oraz zabudowania gospodarcze.
Zobacz też Jędrzychów Jędrzychówek
Przypisy
Kategoria:Dawne miasta w województwie dolnośląskim Kategoria:Miasta w Polsce lokowane w XIV wieku