W języku baskijskim występują liczne zapożyczenia z łaciny, hiszpańskiego i francuskiego.
Fonetyka Spółgłoski W języku baskijskim występują następujące spółgłoski: dwuwargowe dziąsłowe apikalne dziąsłowe laminalne zadziąsłowe podniebienne miękkopodniebienne krtaniowe zwarte bezdźwięczne tt [] zwarte dźwięczne dd [] nosowe szczelinowe s [] z [] x [] zwarto-szczelinowe ts [] tz [] tx [] półotwarte uderzeniowe r [] drżące rr []
Spółgłoski /n/ i /l/ mają podniebienne alofony [] i [] po samogłosce /i/. J może brzmieć jak [], [] lub [] w zależności od dialektu.
Samogłoski W języku baskijskim istnieje 5 samogłosek: //, //, //, // i //. Brzmią one tak samo jak ich polskie odpowiedniki. W niektórych dialektach istnieje szósta samogłoska ü //. Ton i iloczas nie są fonemiczne.
Gramatyka
thumb|290px|Dialekty języka baskijskiego Baskijski jest językiem ergatywnym:
Gizona etorri da – „Mężczyzna przybył”; Gizonak mutila ikusi du – „Mężczyzna widzi chłopca”.
W polskim w obu zdaniach podmiot jest wyrażony w mianowniku. W baskijskim natomiast podmiot drugiego, przechodniego zdania wyrażony jest specjalnym przypadkiem – ergatywem, natomiast mianownik wyraża dopełnienie bliższe.