Skala Apgar – skala używana w medycynie w celu określenia stanu noworodka zaraz po porodzie: w 1., 3., 5. i 10. minucie życia. Skala została stworzona i przetestowana przez amerykańską lekarkę i profesor Virginię Apgar. W 1952 roku ta badaczka pracująca jako profesor Uniwersytetu Columbia zaprezentowała skalę na międzynarodowym spotkaniu anestezjologów, a następnie (1953) opublikowała pracę na jej temat na łamach „Current Researches in Anesthesia & Analgesia”. Używany obecnie akronim wtórny utworzony na bazie nazwiska twórczyni skali powstał 10 lat później.
Ocena stanu noworodka podawana jest w skali od 0 do 10. Ocenianych jest pięć parametrów: częstotliwość rytmu serca, oddychanie, napięcie mięśniowe, odruchy oraz zabarwienie skóry. Za każdy z tych parametrów przydzielane jest 0–2 punkty, przy czym 2 oznacza stan optymalny, 1 – stan niezadowalający, a 0 – niewystępowanie.