W roku 1924 Rank opublikował pracę Das Trauma der Geburt und seine Bedeutung für Psychoanalyse. Miało to być studium badające tę fazę w rozwoju człowieka, która pojawiła się jeszcze przed zaistnieniem kompleksu Edypa. Ale w teorii Freuda faza taka nie istniała. To właśnie kompleks Edypa miał być „kompleksem rdzeniowym nerwicy” – gdyby istniało coś przed kompleksem, nie mógłby on odgrywać przypisanej sobie w teorii Freuda roli. Freud początkowo nie był pewny, jak ma ocenić tę pracę – w końcu zasygnalizował członkom „Komitetu”, że oto Rank dopuścił się „herezji przededypalnej”. Skonfrontowany ze zdecydowanym oporem Freuda, który ostatecznie postanowił nie zaakceptować tez wyłożonych w tej pracy, Rank w geście protestu zrezygnował z pełnionych przez siebie funkcji: złożył urząd sekretarza Towarzystwa, dyrektora Internatiknaler Psychoanalytischer Verlag i przestał pełnić funkcje współwydawcy czasopism „Imago” i „Internationale Zeitschrift für Psychoanalyse”.

W maju 1926 roku Rank przeprowadził się do Paryża, gdzie stał się znany jako psychoanalityk artystów (prowadził analizę m.in. Henry’ego Millera i Anaïs Nin). Często podróżował do Ameryki, gdzie wygłaszał wykłady na Harvardzie, Yale, Stanford University i Pennsylvania University.