Tapiry amerykańskie mają dobrze rozwinięty, wydatny grzebień, który biegnie od podstawy pyska do połowy grzbietu. Zbudowany jest z tkanki tłuszczowej i miękkiej, i pokryty jest bardzo długimi czarnymi włosami. Oczy tapira są małe i rozmieszczone równo z bokiem głowy. Ich uszy są owalne, stojące i mało ruchliwe. Tapiry mają słaby wzrok, ale dobry słuch i zmysł węchu. Jak wszystkie zwierzęta roślinożerne, tapiry są najprawdopodobniej krótkowzroczne i słabo widzą na duże odległości. Ponadto prawdopodobnie występuje u nich ślepota barw. Ogon jest krótki i wydaje się nie mieć żadnego istotnego celu poza zapewnieniem osłony dla odbytu.
Ekologia i biologia mały|lewo|Tapir amerykański w swoim siedlisku Siedlisko Tapiry są zwykle związane z tropikalnymi lasami nizinnymi lub tropikalnymi lasami górskimi. W toku wielu badań zidentyfikowano wzorce preferencji i selekcji siedlisk u tapirów. Istnieje coraz więcej dowodów na to, że oprócz dużych wymagań przestrzennych tapiry wymagają również pewnych typów siedlisk, które zawierają zasoby, których potrzebują lub które preferują, aby w dłuższej perspektywie przetrwać i utrzymać się przy życiu.