Tadeusz Bejm (ur. 27 kwietnia 1929 w Kuźnicy Starej, zm. 1 maja 1988 w Warszawie) – działacz komunistyczny, poseł na Sejm PRL VI kadencji, minister administracji, gospodarki terenowej i ochrony środowiska (1975–1976), minister komunikacji (1976–1977), minister-członek Rady Ministrów (1977–1980) i minister (1980).
Życiorys Syn Józefa (1894–1966) i Teresy z domu Sendal (1893–1980), miał dwóch braci i dwie siostry. W 1936 podjął naukę w szkole powszechnej, kończąc trzy klasy przed wybuchem II wojny światowej, po czym został wraz z rodziną przesiedlony z Gdyni do Przystajni, gdzie ukończył szkołę w 1943. Był pracownikiem zakładu wędliniarsko-rzeźniczego. W 1944 wraz z rodziną został aresztowany przez Gestapo i był więziony w Lublińcu, po czym do 1945 pracował przymusowo w kopalni rudy żelaza „Krystyna” w Pankach. Osiadł w tym samym roku wraz z rodziną w Wojciechowie. W 1948 ukończył Średnią Szkołę Zawodową w Oleśnie i zdał egzamin na czeladnika wędliniarsko-rzeźnickiego w Izbie Rzemieślniczej w Katowicach. W 1950 został pracownikiem fizycznym, a następnie kierownikiem działu eksportu w Centralnym Zarządzie Przemysłu Mięsnego w Katowicach. W 1952 ukończył ze stopniem mata Szkołę Specjalistów Morskich w Ustce. Od 1953 do 1958 pracował w Polskich Liniach Oceanicznych jako oficer na statkach handlowych, był zastępcą kapitana.