Były to: Australazja (podczas sztokholmskich igrzysk pod tym szyldem wystąpiły wspólnie Australia i Nowa Zelandia), Austria, Belgia, Cesarstwo Niemieckie, Chile, Dania, Egipt, Finlandia, Francja, Grecja, Kanada, Norwegia, Rosja, Stany Zjednoczone, Szwecja, Węgry oraz Wielka Brytania. Pierwszym przewodniczącym wybrany został Szwed Sigfrid Edström, który swoją funkcję sprawował aż do roku 1946. W Sztokholmie zaplanowano, że dwa kolejne kongresy IAAF-u odbędą się w 1913 w Berlinie oraz 1914 w Lyonie, gdzie miano podjąć kolejne decyzje dotyczące światowej lekkoatletyki. W kolejnych latach działalność organizacji przerwała I wojna światowa.

Pierwszą siedzibą IAAF była Szwecja, a od 1946 do 1993 roku główna siedziba organizacji znajdowała się w Londynie. W następstwie decyzji podjętej w sierpniu 1993 roku podczas mistrzostw świata w Stuttgarcie siedziba IAAF-u została przeniesiona do Monako, gdzie znajduje się do dziś.

Od 1982 IAAF zezwolił na wypłacanie nagród za zwycięstwa w organizowanych przez siebie imprezach, jednak słowo Amateur (amatorskiej) zostało usunięte z nazwy dopiero w 2001 roku.

Federacje kontynentalne AAA – Azja CAA – Afryka CONSUDATLE – Ameryka Południowa NACACAA – Ameryka Północna OAA – Australia i Oceania EA – Europa