Andrzej Gawroński herbu Rawicz (ur. 30 listopada 1740 w Lubaszu, zm. 3 kwietnia 1813Marian Kallas, Diariusze sejmów Księstwa Warszawskiego (z.2): Dziennik posiedzeń sejmowych w 1811 r., w: Teki Archiwalne, t. 19, 1982, s. 70. w Krakowie) – biskup krakowski.
Życiorys W 1756 roku wstąpił do zakonu jezuitów w Krakowie. W latach 1759–1762 studiował filozofię w Kaliszu, następnie w latach 1762–1765 matematykę i astronomię w Poznaniu. Wiedzę uzupełniał studiując kolejno w Wiedniu matematykę i teologię w Rzymie.
W latach 1771–1773 był profesorem matematyki i kierownikiem obserwatorium astronomicznego w Poznaniu. Po kasacie w 1773 roku zakonu jezuitów w Akademii Krakowskiej uzyskał doktorat z filozofii, a od 1777 roku zatrudnienie znajdował na dworze króla Stanisława Augusta Poniatowskiego jako astronom, lektor i bibliotekarz królewski. W tym samym czasie był członkiem Towarzystwa do Ksiąg Elementarnych działającego w ramach Komisji Edukacji Narodowej. Andrzej Gawroński został współautorem podręczników i programów szkolnych. Jest również współtwórcą polskiej terminologii matematycznej.