Język polski Pisownia partykuły „by” oraz „nie” Partykułę by pisze się łącznie z osobowymi formami czasowników (np. mógłby, zrobiłby), ze spójnikami (np. gdyby, jeśliby) oraz zasadniczo z innymi partykułami (np. niechby, wszakby). Pisownia przy niektórych partykułach budzi jednak kontrowersje (np. dopieroby / dopiero by, możeby / może by).
Poza tym (tzn. w nieosobowych formach czasowników oraz po wszystkich innych częściach mowy) pisze się by osobno, np. skończyć by tę pracę, zbierano by to godzinami, trzeba by coś zjeść, ona by się mądrzej zachowała, którędy by stąd wyjść, dopóty by chodził do przedszkola, coś by się mogło stać, dzik by go dogonił, naga by jeszcze nie była, dokładnie by tego nie opisali, wędzony by się nie nadał, czterech by wpadło do rzeki.
By może zmieniać miejsce w zdaniu, nie zmieniając jego znaczenia, np. Może dałby mi szansę? = Może by mi dał szansę?.
Identyczne reguły pisowni dotyczą by z cząstkami osobowymi (bym, byś, byśmy, byście).
Nie pisze się łącznie z: rzeczownikami, np. nieszczęście, niepalenie; przymiotnikami w stopniu równym, np. nieładny; przysłówkami odprzymiotnikowymi w stopniu równym np. niedobrze.