thumb|Gabinet ministrów cesarzowej Anny Iwanowny thumb|Ekscentryczny dwór carycy Anny Iwanowny sportretowany przez Valerego Jacobiego Anna Iwanowna (; ur. w Moskwie, zm. w Petersburgu) – księżna Kurlandii i Semigalii w latach 1711–1731, cesarzowa RosjiTytuł nieuznawany przez Rzeczpospolitą. w latach 1730–1740, córka cara Iwana V Aleksiejewicza i Praskowii Fiodorowny Sałtykowej.
Życiorys Księżna Kurlandii i Semigalii Anna Iwanowna spędziła dzieciństwo i młodość wraz z rodzicami z dala od dworskich intryg i spraw politycznych. Początkowo nie była uwzględniana w prawach do rosyjskiego tronu, gdyż te zostały zarezerwowane dla Piotra I Wielkiego i jego potomków. W 1710 roku przeznaczona została na żonę młodego księcia Kurlandii i Semigalii Fryderyka Wilhelma Kettlera, który jednak zmarł kilka miesięcy po zawarciu z nią związku małżeńskiego. Owdowiała księżna Anna z powodu ciągłej nieobecności prawowitego następcy Ferdynanda Kettlera stała się faktyczną władczynią księstwa nadbałtyckiego i od tej pory rezydowała w Mitawie. Nie interesowała się zbytnio sprawami państwa pozostawiając te kwestie swoim doradcom i faworytowi Ernestowi Janowi Bührenowi.