Sojusze zaczepne Historycznie dopuszczalne były także sojusze zaczepne traktaty między przynajmniej dwoma państwami, którego celem jest agresja na państwo trzecie. Obecnie, zgodnie z prawem międzynarodowym, taki sojusz jest traktowany jako spisek przeciw pokojowi i bezpieczeństwu międzynarodowemuSojusz – hasło w encyklopedii onet.wiem i zakazane przez prawo międzynarodoweZob. art. 2.4 Karty Narodów Zjednoczonych – zakaz agresji, a także art. 51 Karty – realizacja prawa do samoobrony.
Trójprzymierze mimo formalnie obronnego charakteru w art. 4 dozwalało podjęcie wojny zaczepnej przez którąś z jego stron. Sojusznicy byli wówczas zobligowani do życzliwej neutralności wobec napastnika, jedynie przystąpienie do wojny po jego stronie zależało od uznania każdego z nich. Pojęcie życzliwej neutralności pozostawiono bez definicji.
Pakt stalowy ustanawiał casus foederis w przypadku, gdy jedna ze stron znajdzie się w komplikacji zbrojnej z innym państwem, bez określenia kto miałby być napastnikiem.