jest jednym z najmniej konserwatywnych przedstawicieli rodziny, jeśli chodzi o zachowanie rodzimych właściwości gramatycznych. Jest zasadniczo językiem izolującym, o skąpej morfologii fleksyjnej i derywacyjnej. Na tle języków NH wyróżnia się szykiem wyrazów SVO (podmiot orzeczenie dopełnienie). Występują w nim przyimki, zamiast typowych dla rodziny poimków. Pod wpływem języka malajskiego, podobnie jak język ternate, utracił elementy złożonej odmiany czasownika, właściwej dla wysoce syntetycznych języków północnej Halmahery. Formy czasowników w tidore nie wyrażają dopełnienia, ale wciąż zawierają informację o podmiocie, zgodnie z profilem typologicznym języków NH. W tidore zachował się charakterystyczny szyk konstrukcji dzierżawczych possessor-possessum (określnik dzierżawczy zajmuje miejsce przed rzeczownikiem określanym). Występuje stosunkowo swobodne rozróżnienie między częściami mowy (poszczególne słowa często mogą pełnić różne funkcje syntaktyczne). W składni tidore silnie są reprezentowane seryjne konstrukcje czasownikowe.