Elżbieta [Izabela] "Święta" Guilhemid-Sunifred z Urgel Aragońska OSC, kataloński Elisabet d'Aragó, port. Isabel (ur. 1271 w Barcelonie lub w Saragossie, zm. 4 lipca 1336) – królowa Portugalii, klaryska, święta Kościoła katolickiego. Znana również jako Święta Królowa Izabela, patronka miasta Coimbra w PortugaliiPor. port. Rainha Santa Isabel.
Życie Była najstarszą córką Piotra III Wielkiego, króla Aragonii, króla Walencji, hrabiego Barcelony, hrabiego Ribagorzy, hrabiego Cerdagna, króla Sycylii, oraz królowej Konstancji Sycylijskiej (wnuczki cesarza rzymskiego – Fryderyka II). Otrzymała imię po swojej babci ciotecznej – Elżbiecie Węgierskiej, ale w Portugalii odpowiednikiem imienia Elżbieta jest Isabel. Miała pięciu braci, wśród nich królów aragońskich Alfonsa III, Jakuba II i Fryderyka II.
Jako mała dziewczynka, w wieku ok. 11 lat została wydana za maż za króla Dionizego I Portugalskiego, króla Portugalii i Algarve, poetę, znanego jako Rei Lavrador – Król Rolnik – ponieważ uprawiał on lasy niedaleko Leiri. Drewno z tych lasów używane było później do produkcji okrętów wykorzystanych podczas wielkich odkryć geograficznych. Przybyła do Portugalii w 1288 i 24 czerwca w Trancoso odbyła się ceremonia zaślubin.