Francia przeziębił się, kiedy w czasie gwałtownej burzy woda zalała jego sypialnię. 20 września 1840, na krótko przed śmiercią, przebił szpadą lekarza, który usiłując go zbadać, złamał zasadę przebywania w odległości co najmniej 6 kroków od osoby dyktatora, po czym dostał ataku i stracił przytomność. Wzywanej przez lekarza pomocy straże nie udzieliły, obawiając się kary za wejście do pokoju bez zgody dyktatora. Ciało Francii, mimo jego antyreligijnych przekonań, zostało wystawione przed głównym ołtarzem katedry w stolicy Paragwaju. W mowie pogrzebowej ksiądz wychwalał zmarłego, nawoływał Paragwajczyków do opłakiwania „zbawcy kraju” i „gwaranta niepodległości naszego narodu”. Za granicą zwolennikiem rządów Francii był m.in. szkocki radykał Thomas Carlyle, chociaż nie był zorientowany w sytuacji. W nocy po nabożeństwie ciało zniknęło z katedry.
Opracowano na podstawie... Nigel Cawthorne, 100 tyranów, despotów i dyktatorów, Świat Książki, Warszawa, 2007, , str. 122-125, tłum. Anna Wiśniewska
Kategoria:Konsulowie Paragwaju Kategoria:Urodzeni w 1766 Kategoria:Zmarli w 1840