thumb|300px|Świętowanie zdobycia Copa Libertadores w roku 1969, magazyn El Gráfico W następnej edycji Copa Libertadores Estudiantes z urzędu awansował do półfinału, gdzie gładko rozprawił się z chilijskim CD Universidad Católica wygrywając oba mecze po 3:1. W finale czekał przeciwnik znacznie trudniejszy – bardzo wysoko ceniony urugwajski klub Club Nacional de Football z takimi graczami jak Ancheta, Espárrago czy Cubilla. Na Estadio Centenario po bramce Floresa w 66 minucie Estudiantes wygrał 1:0. W La Plata po bramkach Floresa i Conigliaro Estudiantes już w pierwszej połowie prowadził 2:0. W drugiej połowie mając tak dobrą defensywę Argentyńczycy nie pozwolili wbić sobie bramki i pewnie po raz drugi zdobyli Copa Libertadores. W mistrzostwach Argentyny sezonu 1969 zespół spisał się już słabiej. W Metropolitano miejsce 5-6, a w Nacional aż 10. Również w Pucharze Interkontynentalnym 8 września Estudiantes przegrał z AC Milan Mediolan na San Siro aż 0:3. Zwycięstwo u siebie 2:1 nie wystarczyło i tym razem nie udało się obronić tytułu najlepszej jedenastki klubowej globu.

thumb|300px|Trzykrotny zdobywca Copa Libertadores w 1970 roku; stoją (od lewej): Carlos Pachamé, Oscar Malbernat, Néstor Errea, Rubén Pagnanini, Néstor Togneri, Oscar Pezzano i Jorge Raúl Solari; klęczą (od lewej): Marcos Conigliaro, Carlos Bilardo, Eduardo Flores, Juan Ramón Verón i Hugo Spadaro.