thumb|Mikołaj I w stroju marszałka Armii Czarnogórskiej thumb|Mikołaj I w stroju koronacyjnym Mikołaj, właśc. Nikola Mirkov Petrović-Njegoš, (ur. w Njeguši, zm. 2 marca 1921 w Antibes) – książę Czarnogóry w 1860–1910, następnie król w 1910–1918, z dynastii Petrowiciów-Niegoszów; poeta i dramatopisarz. Określany jest jako wybitny przywódca i zręczny dyplomata, który przekształcił małe księstewko w suwerenne państwo.
Życiorys Mikołaj urodził się w starej rodzinie arystokratycznej, będącej faktyczną dynastią w Czarnogórze od 1697, za panowania Piotra II (1830–1851), łączącego władzę duchowną i świecką władyki . Przyszedł na świat jako jedyny syn (1820–1867), wojewody Grahova i jego żony Anastazji z Martinovicióv (1824–1894). Miał dwie starsze siostry, o których niewiele wiadomo; starsza Maria została wydana za kpt. Gopcevicia, młodsza Anastazja (zm. 1879) za Savę Plemenaca. W 1852 panujący stryj Mikołaja, Daniel II (1851–1860) sekularyzował państwo, przyjmując tytuł księcia.
Dzieciństwo spędził z dala od rodziców, w 7. roku życia został oddany pod opiekę księżnej Darii (1838–1892), zamieszkując w Kustići. Uczęszczał do szkoły powszechnej w Trieście, następnie Lycée Louis le Grand w Paryżu.