Flaga Wysp Owczych (far. Merkið) została zaprojektowana w 1919 roku przez farerskich studentów, Jensa Olivura Lisberga oraz Emila Joensena, uczących się w Kopenhadze. Po raz pierwszy wywieszono ją 22 czerwca tego samego roku. Wraz z jednym ze studentów pierwowzór flagi powrócił do miejscowości Fámjin, gdzie można ją obecnie oglądać w kościele. W 1931 roku flaga upowszechniła się wśród mieszkańców archipelagu, jednak pozostawała nieoficjalna do czasu II wojny światowej. W roku 1940 wojska brytyjskie zajęły Wyspy Owcze, celem zapobieżenia ich okupacji przez Niemców. Niezbędne okazało się rozróżnienie łodzi należących do mieszkańców archipelagu od jednostek duńskich i w tym celu władze brytyjskie 25 kwietnia oficjalnie uznały flagę Wysp Owczych. 23 marca 1948 roku, podpisując Zasadę Samostanowienia, Dania również uznała flagę za oficjalną, a dzień 25 kwietnia uznano za Dzień Flagi Narodowej. Kolor biały reprezentować miał czyste niebo nad archipelagiem oraz fale pieniące się na jego brzegach, a niebieski i czerwony występują w tradycyjnych strojach ludowych Farerów.