W początkach października 1945 spotkał się także z kurierem prezesa SN Tadeusza Bieleckiego z Londynu, Konradem Niklewiczem „Radzikiem”, który doradzał pozostanie w konspiracji.
Aresztowany podczas prowadzenia zajęć lekcyjnych w szkole ks. Marianów na Bielanach 19 października 1945 i osadzony w aresztach śledczych początkowo przy ul. Stalowej, następnie ul. Szerokiej, w końcu przy ul. Cyryla i Metodego w Warszawie. Pozostali aresztowani wówczas sygnatariusze memoriału (Jan Bielawski, Antoni Orszagh, Kazimierz Kobylański) zostali wkrótce wypuszczeni i podjęli starania na rzecz uwolnienia Poradowskiego, jednakże jego sprawę UB oraz prokuratora Antoniego Mamrota, a następnie Kazimierza Graffa włączyli do procesu Okręgu Białostockiego NZW (Mieczysława Grygorcewicza występującego w procesie pod nazwiskiem „Ostrowski”). Skazany 21 października 1946 przez Wojskowy Sąd Rejonowy w Warszawie, w składzie: mjr Eugeniusz Krzewski (przewodniczący), por. Stanisław Kaczmarek i por. Tadeusz Przesmycki (sędziowie), na 7 lat pozbawienia wolności. Na mocy amnestii z 2 sierpnia 1945 zmniejszono mu karę do 5 lat. Oskarżał prokurator kpt. Maksymilian Lityński, który żądał kary śmierci;