Ponieważ historyzm zbiegł się w czasie z rewolucją przemysłową, odcisnęła ona na nim swoje bardzo charakterystyczne piętno. Dzięki zastosowaniu żelaza w architekturze dawne sposoby budowania i rozprowadzania po budowli obciążeń straciły na aktualności. Styl budowli stawał się zagadnieniem wtórnym wobec jej konstrukcji. Wiele projektów, przy tym samym ukształtowaniu bryły budowli opracowywano w kilku wersjach stylowych - neorenesansowych, neobarokowych czy nawet neogotyckich. Sprzyjało to także powstawaniu architektury eklektycznej, która łączyła wiele różnych styli.
Historia Źródła historyzmu Architektura i sztuka do XVIII wieku były wykładnią określonego porządku społecznego, opierającego się na prawie dziedziczenia, robiącego wrażenie wiecznego trwania, porządku wspieranego autorytetem władzy, kościoła, elit społeczeństwa. Ład ten drastycznie załamał się w czasie rewolucji francuskiej. Głoszone i wprowadzane w życie prawa człowieka, przekształcanie się poddanych w obywateli zniweczyło wielowiekową tradycję. Ciągłość trwania została przerwana. „Sznur naszyjnika pereł został przerwany, teraz miało się garść pełną pereł, którymi można było się swobodnie bawić”.