Michała Ledrus, po czym wrócił do Polski. W pierwszej połowie 1975 pracował w Lublinie jako duszpasterz akademicki. 15 sierpnia tego roku w lokalnym kościele jezuitów pw. św. Piotra Apostoła złożył uroczystą profesję zakonną. Rozprawa doktorska „Heiligkeitsgesetz und Deuteronomium. Eine vergleichende Studie” została w 1976 opublikowana przez Papieski Instytut Biblijny w ramach serii „Analecta biblica”. Jako autor tej publikacji otrzymał w 1975 zaproszenie tej uczelni do przyjęcia stanowiska profesora z zakresu Księgi Powtórzonego Prawa. Także od 1975 prowadził wykłady z Pisma św. na jezuickim Wydziale Teologicznym „Bobolanum” w Warszawie.
Był inicjatorem i tłumaczem na język polski egzegetycznych komentarzy z francuskiej wersji Biblii jerozolimskiej. Był także autorem licznych artykułów na tematy biblijne, które były publikowane w „Ateneum Kapłańskim”, „Znaku” i „Przeglądzie Powszechnym”. W Radiu Watykańskim prowadził cykl pogadanek z zakresu życia Kościoła pierwotnego.
W 1975 roku, wraz z grupą świeckich katechistów z Włoch, zainicjował Drogę Neokatechumenalną w Polsce, której rozwojowi poświęcił potem całe swoje kapłańskie posługiwanie jako katechista wędrowny w Polsce.