W pierwszej połowie 1999 roku wygrała zmagania w Clearwater oraz zagrała w finałach w Boca Raton, Rockford i Nodzie, co zapewniło jej awans do drugiej setki światowego rankingu. W efekcie przebrnęła eliminacje do wielkoszlemowego French Open i właśnie tam odnotowała swój debiut w profesjonalnym cyklu rozgrywkowym. W swoim pierwszym oficjalnym meczu przegrała z Mariaan de Swardt 0:6, 4:6. Dwa tygodnie później odniosła pierwsze zwycięstwo w drabince głównej WTA, pokonując 7:5, 6:3 Ancę Barnę w Taszkencie.
Rok 2000 rozpoczęła od awansu do pierwszego w karierze ćwierćfinału WTA. Dokonała tego w Auckland, wygrywając z Maríą Sánchez Lorenzo (41 WTA) i Nurią Llagosterą Vives; po tym turnieju znalazła się w gronie stu najlepszych tenisistek świata. Zadebiutowała w Australian Open, a wiosną odnotowała dwa kolejne ćwierćfinały – w Estoril i Budapeszcie. Do listy pokonanych przez siebie zawodniczek dodała Sarah Pitkowski (32 WTA). Wystąpiła w letnich igrzyskach olimpijskich w Sydney, a w październiku osiągnęła największy sukces w swojej karierze. W Tokio przeszła eliminacje, a następnie doszła do ćwierćfinału, zatrzymana przez najwyżej rozstawioną Julie Halard-Decugis.