Ujęcie małżeństwa Józefa i Maryi w perspektywie eschatologicznej dowodzi, że w tradycji katolickiej Święta Rodzina stanowiła niejednokrotnie unaocznienie, ikonę i konkretyzację wczesnochrześcijańskiej nauki o dziewictwie jako antycypacji życia w ciele zmartwychwstałym.
Święta Rodzina w parenetyce katolickiej Kościół katolicki w swojej myśli moralnej i parenetycznej naucza, iż Świętą Rodzinę można poznawać jako obiekt kultu i powinno się ją naśladować poprzez jej cnoty, takie jak: niezłomna wiara i nadzieja, doskonała miłość rodzicielska i małżeńska („dla Kościoła równie ważne jest wyznawanie dziewiczego poczęcia Jezusa, jak i obrona małżeństwa Maryi z Józefem”), całkowite posłuszeństwo Bogu, cierpliwość i zaufanie Bożej Opatrzności, wypełnianie przepisów Prawa, ubóstwo traktowane jako zapowiedź kenozy, pracowitość, gościnność. Wszystko to sprawia, że Józef i Maryja postawieni zostali jako wzór życia chrześcijańskiego.