Jednak jako biorca, protoperytecjum zarówno szczepów A, jak i a można uważać za strukturę żeńską, a zapładniające konidium można uważać za męskiego uczestnika.
Po fuzji komórek, dalsza fuzja ich jąder jest opóźniona. Zamiast tego jądro z komórki zapładniającej i jądro z lęgni łączą się i zaczynają dzielić synchronicznie. Produkty tych podziałów jądrowych (nadal w parach o odmiennym typie łączenia, tj. A/a) migrują do licznych strzępek lęgni, które następnie zaczynają wyrastać z lęgni. Każda z tych strzępek wygina się, tworząc pastorałek na czubku, a A i para haploidalnych jąder w pastorałkach dzielą się synchronicznie. Następnie tworzą się przegrody dzielące pastorałki na trzy komórki. Centralna komórka w zakrzywieniu pastorałka zawiera jedno jądro A i jedno jądro a. Ta komórka dwujądrowa inicjuje formowanie się worka i jest nazywana „inicjalną komórką worka”. Następnie dwie komórki jednojądrowe po obu stronach pierwszej komórki tworzącej worek łączą się ze sobą, tworząc komórkę dwujądrową, która może rosnąć, tworząc kolejny pastorałek, który następnie może utworzyć własną komórkę inicjującą. Ten proces można następnie powtarzać wielokrotnie.