Społeczeństwo miasta dzieli się na klasy zamieszkujące coraz niższe poziomy. Na górze żyją uprzywilejowani "czyści", mający dostęp do bieżącej wody i mydła. Z tej klasy wywodzą się dyrektorzy tworzący Radę zarządzają miastem, a także m.in. oficerowie policji. Ich uprzywilejowana pozycja jest dziedziczna i usankcjonowana poprzez "obyczaj" (jak nazywa się panujący w mieście porządek społeczny). Polityka jest podbudowana wiarą w "boga Reda" (religia miasta nie jest w powieści bliżej opisana). Niższe poziomy na drabinie społecznej zajmują inżynierowie, a następnie klasa pracująca, zajmująca się produkcją żywności (m.in. kaszy i grzybów) oraz pracą w fabrykach i utrzymaniem infrastruktury miasta.
Bohaterem powieści jest pochodzący z nizin społecznych rurarz Kroni, zajmujący się utrzymaniem systemu rur w mieście i przemierzający w tym celu podziemne korytarze, w tym - niezamieszkane sektory. Musi tam się mierzyć ze szczurami, a także napotyka "zjawy" - nieme i straszne, choć na ogół nieagresywne istoty, których pochodzenie jest w powieści niewyjaśnione (zjawy mają nadnaturalne zdolności, np. potrafią przenikać prze ściany). Rurarze są w społeczeństwie miasta pariasami, np. nie wolno im korzystać z osiedlowych basenów, dlatego chodzą brudni.