Sam już w 1907 roku zjechał na nartach z Koziego Wierchu, a w 1911 roku z Kościelca. W 1911 roku został przewodniczącym zarządu Sekcji Narciarskiej Towarzystwa Tatrzańskiego. W latach 1912–1914 należał do Związku Strzeleckiego w ZakopanemO kawalerii polskiej XX wieku, s. 24., gdzie pełnił funkcję prezesa. Tam też zastała go I wojna światowa. Wstąpił do Legionów Polskich, pociągając swoim przykładem wielu, w tym górali z TOPR, którzy przyzwyczaili się widzieć w nim swojego przewodnika. 5 sierpnia 1914 roku na czele kompanii zakopiańskiej udał się na front. Służył w 1 Pułku Ułanów Władysława Beliny-Prażmowskiego, wraz z którym przebył cały szlak bojowy. Od 23 lipca do listopada 1917 roku pełnił obowiązki dowódcy tego pułku. 1 listopada 1917 roku został osadzony przez Austriaków w więzieniu przemyskim. Od grudnia tego roku do 1919 roku należał do Polskiej Organizacji Wojskowej w obwodzie Nowy Targ.